Adhyaya 77

พระศิวะทรงเล่าแก่พระปารวตีถึงพรตอัน ‘สูงสุด’ ซึ่งกล่าวกันว่าเพิ่มพูนบุตรหลานและความเป็นสิริมงคล แล้วจึงมีนิทานสอนธรรมแทรกขึ้น: พราหมณ์ผู้เชี่ยวชาญพระเวทชื่อเทวศรมาทำศราทธะด้วยการต้อนรับแขกอย่างประณีตยิ่ง แต่ในเรือนของเขา วัวผู้ (บาลีวรรท/วฤษภะ) และสุนัขเพศเมีย (ศุนี) กลับพูดได้ เล่าความทุกข์ที่เกิดจากการถูกละเลยและเศษกรรมอันเกี่ยวเนื่องกับความไม่บริสุทธิ์ เทวศรมาตระหนักว่าสัตว์ทั้งสองคือบิดามารดาของตนที่กลับมาเกิดเพราะโทษในชาติก่อน เขาจึงไปขอคำชี้แนะจากฤๅษีทั้งหลาย รวมทั้งพระวสิษฐ์ ฤๅษีผู้หนึ่งอธิบายเหตุแห่งชาติก่อน และกำหนดให้ถือพรต ‘ฤๅษีปัญจมี’ ในวันขึ้น ๕ ค่ำ เดือนภัทรปท (Bhādrapada śukla pañcamī) เป็นทางแก้ โดยบูชาสัปตฤๅษี จัดมณฑลและกุมภะ (หม้อน้ำศักดิ์สิทธิ์) ถวายธัญญาหารของฤๅษี ให้ทักษิณา และสวด/อ่านบทศักดิ์สิทธิ์ พรตนี้ทำลายบาปที่ปนเปื้อนด้วยมลทินแห่งความไม่บริสุทธิ์ ช่วยให้ปิตฤ (บรรพชน) ได้รับการปลดปล่อย และผู้ปฏิบัติย่อมบรรลุวิษณุโลกในที่สุด