Adhyaya 74

บทที่ 74 (PP.6.74) สรรเสริญธรรมะว่าเป็นรากฐานของอรรถะ กามะ และโมกษะ และจำแนกตบะตามคุณะ: ตบะฝ่ายสัตตวะยกจิตให้สูงขึ้น ส่วนตบะฝ่ายราชสิกะและตามสิกะผูกมัดด้วยตัณหา ความโหดร้าย และความหวังผลตอบแทนทางโลก จากนั้นย้ำความยิ่งใหญ่ของคฤหัสถธรรม: สำหรับผู้สำรวมอินทรีย์ บ้านของตนก็เป็นดุจ ‘ป่า’ แห่งการบำเพ็ญเพียร คฤหัสถ์ได้รับยกย่องว่าเป็นอาศรมอันประเสริฐ เพราะเกื้อหนุนบรรพชิตด้วยการให้อาหารและการต้อนรับแขกผู้มาเยือน ทรงชี้ให้ทำทานในกาลอันเป็นมงคลหลังการบูชาและกิจวัตรประจำวัน พร้อมเตือนมิให้ถวายทานด้วยทรัพย์ที่ได้มาโดยมิชอบ ตอนท้ายเปรียบผลแห่งบาปกับพลังชำระล้างของทาน ยืนยันว่าการให้—เมื่อทรัพย์บริสุทธิ์และถวายอย่างถูกต้อง—นำไปสู่ความรุ่งเรือง สวรรค์ และท้ายที่สุดสู่แดนไวษณพ