Adhyaya 72
The Greatness of Viṣṇu’s Thousand Names
อัธยายะนี้สรรเสริญ “วิษณุสหัสรนาม” ว่าเป็นสาธนะเพื่อความหลุดพ้นที่เป็นสากลและเหมาะยิ่งในกาลียุค พระศรีมหาเทวะทรงสอนพระอุมา (ธิดาแห่งภูผา) ว่าการสวดทุกวันให้ผลแก่คนทุกวรรณะ โดยย้ำความครอบคลุมถึงศูทรด้วย และกล่าวว่าแม้สวดได้เพียงบางส่วน ก็ยังเป็นเหตุให้เข้าถึงพระธรรมสถานสูงสุดของพระวิษณุได้ คัมภีร์เชื่อมบทสวดกับความถูกต้องตามพิธี (วินยาสะ) และความตั้งมั่นของจิต เตือนมิให้สวดด้วยใจฟุ้งซ่าน และให้สวดด้วยท่าทีแห่งภักติแบบ “ทาสยภาวะ” คือความเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า วิษณุสหัสรนามถูกยกเทียบเท่าการมีอยู่ของตถิรถะทั้งปวงและสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย พร้อมให้ผลคืออายุยืน ความรุ่งเรือง ความสืบสายตระกูล และพ้นโทษอันเกิดจากการเดินทาง ท้ายที่สุดกล่าวว่า เพียงถวายพระนามหนึ่งด้วยใบตุลสี ก็ประเสริฐยิ่งกว่าบุญจากยัญพิธีอันใหญ่หลวงมากมาย
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.