Adhyaya 59

บทนี้เริ่มด้วยยุธิษฐิระทูลถามพระศรีกฤษณะว่า เอกาทศีในปักษ์สว่างของเดือนอาศวินชื่ออะไรและมีอานิสงส์อย่างไร พระกฤษณะทรงแสดงว่าเป็น “ปาปางกุศาเอกาทศี” โดยมีการบูชาพระปัทมนาภะ (พระวิษณุ) เป็นหลัก พร้อมการถืออุโบสถอดอาหาร การตื่นเฝ้าตลอดคืน และการสรรเสริญพระนามพระหริ บทนี้ยกย่องว่าเป็นวรตะทำลายบาปอย่างยิ่ง ให้ได้ทั้งสวรรค์และโมกษะ คำสอนยกเอกาทศีเหนือกว่ายัญพิธีศรุตะอันใหญ่ และกล่าวว่าภักติแด่พระหริเป็นดุจตถีรถะที่สมบูรณ์ แม้การอดอาหารโดยบังเอิญก็ยังขวางโทษทัณฑ์ของยมได้ อีกทั้งเตือนมิให้ดูหมิ่นกันตามนิกาย—ไวษณพะตำหนิพระศิวะ หรือไศวะกล่าวร้ายพระวิษณุ—เพราะจริยธรรมแห่งภักติเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จทางธรรม ตอนท้ายยืนยันว่า ปาปางกุศาเอกาทศีชำระบาปและนำไปสู่โลกของพระหริ พร้อมกล่าวถึงทานที่ช่วยเสริมบุญกุศล