Adhyaya 3

บทนี้เริ่มด้วยนารทมุนีไปยังกามยวณะเพื่อเยี่ยมเหล่าปาณฑพผู้โศกเศร้า ยุธิษฐิระทูลถามว่าเพราะกรรมใดจึงตกอยู่ในความทุกข์ นารทสั่งสอนว่าความทุกข์เป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ในชีวิตที่มีร่างกาย และแม้ผู้ยิ่งใหญ่ก็อาจประสบความผันผวนได้ พร้อมยกตัวอย่างราหู และเหตุแห่งความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องกับพระวิษณุ ชาลันธระ และพระศิวะ ต่อมายุดิษฐิระถามว่าชาลันธระคือผู้ใด และพระศิวะทรงปราบเขาอย่างไร นารทเล่าเรื่องว่าอินทราและเหล่าเทวะเสด็จไปยังไกรลาสท่ามกลางดนตรีและนาฏศิลป์ทิพย์ พระศิวะประทานพรแก่อินทรา แต่พรนั้นกลับเร้าให้เกิดความทะนงในฤทธิ์สงคราม พระพิโรธของพระศิวะปรากฏเป็น “โกรธะ” แล้วมุ่งสู่แดนสมุทร จากการบรรจบกับมหาสมุทรบังเกิดบุตรผู้ทรงพลังยิ่ง พระพรหมเสด็จมาทอดพระเนตรความอัศจรรย์ ทรงตั้งนามเด็กนั้นว่า “ชาลันธระ” และประทานพรให้เป็นผู้ที่เหล่าเทวะพิชิตมิได้ มีวาสนาเสวยสุขทั้งในสวรรค์และปาตาละ