Adhyaya 241

ในกรอบสนทนาอุมา–มเหศวร พระศิวะทรงเล่าถึงตบะอันแรงกล้าของฤๅษีชามทัคนี พระอินทร์ทรงพอพระทัยจึงประทานโคสุรภี/ศบาลา ผู้บันดาลปรารถนา ทำให้อาศรมรุ่งเรืองด้วยธรรมและความอุดมสมบูรณ์ กษัตริย์ไหหยะ การ์ตตวีรยะ อรชุน โลภโคกามธนูนั้น จึงมาทวงขอ ครั้นถูกปฏิเสธก็ยึดเอาไป และเมื่อเกิดความรุนแรงขึ้น ชามทัคนีถูกสังหาร ปรศุราม (ชามทัคนยะ) ผู้กล่าวว่าเป็นภาค “ศักตยาวेश” ที่เกี่ยวเนื่องกับพระวิษณุ ได้รับการอุปสมบทมนตร์ไวษณพจากกัศยป และต่อมารับพลังทิพย์พร้อมอาวุธจากพระเกศวะ/ชนารทนะ ท่านล้างแค้นบิดาโดยปราบการ์ตตวีรยะ และดำเนินการกวาดล้างกษัตริย์กษัตริยะอย่างกว้างขวาง แล้วประกอบอัศวเมธและถวายแผ่นดินเป็นทานแก่พราหมณ์ บทท้ายชี้แจงว่า ผู้ได้รับพลังอำนาจพิเศษมิได้เป็นเทพอิสระให้บูชา; อวตารสมบูรณ์อย่างพระรามและพระกฤษณะเท่านั้นที่ประทานโมกษะได้