
The Greatness of Prayāga (Prayāga Māhātmya)
บทนี้สรรเสริญพระยาคะ (Prayāga) ว่าเป็นทีรถะอันประเสริฐที่สุด ณ ที่ซึ่งคงคาและยมุนามาบรรจบกัน และยังมีสรัสวตีสถิตอยู่ด้วย จึงกล่าวว่าไม่มีที่ใดเสมอเหมือนในสามโลก ทรงกำหนดให้สรงสนานยามรุ่งอรุณและให้ทานตามกำลัง เพื่อชำระบาปหนัก นำความมั่งคั่ง อายุยืน และในที่สุดถึงแดนสูงสุด กล่าวถึงอักษยะวฏะว่าเพียงได้เห็นก็ทำลายบาปถึงขั้นพรหมหัตยา และบอกวิธีบูชาที่นั่น รวมถึงพิธีคลุมกายด้วยสายสิญจน์/ด้ายศักดิ์สิทธิ์ พระวิษณุในนามมาธวะประทับ ณ พระยาคะ การได้ทัศนะของพระองค์ให้พ้นจากมหาปาตกะ โดยเฉพาะการอาบน้ำเดือนมาฆะที่พระยาคะมีอานุภาพยิ่ง ให้ได้ไวกุณฐะและแม้กระทั่งรูปสี่กร ทั้งยังประกาศว่าแม้สรงเพียงเล็กน้อยก็ยังเป็นเครื่องช่วยให้คนบาปพ้นภัยได้
No shlokas available for this adhyaya yet.