Adhyaya 232

ในการกวนเกษียรสมุทร เหล่าเทวะและอสูรยกเขามันทระขึ้นมา พระนารายณ์ทรงอวตารเป็นกูรมะ (เต่า) รองรับภูเขา และพญาวาสุกีเป็นเชือกกวน ระหว่างนั้นเหล่าฤๅษีถืออุโบสถ อดอาหาร สำรวมวัตร สวดศรีสูคตะ และทำชปะสหัสรนามในวันเอกาทศี สิ่งแรกที่ปรากฏคือพิษกาลกูฏะ เหล่าเทวคณะหวาดกลัวจนแตกหนี พระมหาเทพทรงปลอบประโลม แล้วทรงภาวนาถึงพระนารายณ์และข่มพิษด้วยมนตร์สามนาม—อจยุตะ อนันตะ โควินทะ—ซึ่งกล่าวถึงอานิสงส์คุ้มครองจากความกลัวตาย พิษ โรคภัย และไฟ จากนั้นการกวนดำเนินต่อไป พระนางเชษฐาเทวีอุบัติและถูกกำหนดให้สถิตในเรือนอัปมงคลที่มีมลทินและความประพฤติอธรรม ต่อมามีวารุณี สุรา อัปสรา คนธรรพ์ ไอราวตะ อุจไฉศรวา ธันวันตริ ปาริชาต สุรภี โสม ตุลสี และชคัทธาตรีปรากฏ สุดท้ายพระมหาลักษมีทรงบังเกิด เหล่าเทวะบูชาด้วยศรีสูคตะและทูลขอให้ประทับ ณ พระอุระของพระวิษณุ จึงเกิดการอภิเษกทิพย์และความรุ่งเรืองแผ่ไปทั่วโลก