Adhyaya 231
The Account of Durvāsā’s Curse
พระศิวะทรงเล่าแก่พระอุมา ถึงเหตุที่ทำให้ต้องมีอวตารกูรมะของพระวิษณุอันเลื่องชื่อ ท้าวทุรวาสะผู้ได้รับการยกย่องในสวรรค์มอบพวงมาลัยปาริชาตแก่พระอินทร์ แต่ช้างเอราวัณของพระอินทร์กลับเหยียบย่ำและทิ้งไป ทุรวาสะโกรธยิ่งนักจึงสาป ทำให้ศรีและความรุ่งเรืองของสามโลกเสื่อมสลาย เมื่อพระลักษมีเสด็จถอนพระองค์ ระเบียบจักรวาลก็พังทลาย ฝนแล้ง ความอดอยากแพร่หลาย และพิธียัญญะเสื่อมถอย เหล่าเทวะและสรรพสัตว์ไปพึ่งพระพรหม พระพรหมชี้เหตุแล้วนำไปยังฝั่งเกษียรสมุทร ให้บูชาพระนารายณ์ด้วยมนต์แปดพยางค์และปุรุษสูตร พระวิษณุทรงปรากฏ ประทานพร และทรงสั่งให้กวนเกษียรสมุทร โดยใช้เขามันทระเป็นแกนกวน และพญาวาสุกีเป็นเชือก ทรงรับรองว่าพระลักษมีจะปรากฏอีกครั้ง และประกาศว่าจะทรงอวตารเป็นกูรมะเพื่อรองรับภูเขาไว้
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.