Adhyaya 185

เมื่อเทวีทูลถาม มหาเทวะทรงยกเรื่องคัดสรรจากบทอันยิ่งใหญ่ที่สรรเสริญเอกาทศีและคำสอน ‘วิศวรูป’ ในคัมภีร์คีตา เรื่องดำเนินไปยังเมฆังคระริมแม่น้ำปรณีตา ที่ซึ่งการสถิตของพระวิษณุและตีรถะใกล้เคียง—เมขลา นรสิงห์ และคเณศ—ได้รับการสดุดีอย่างศักดิ์สิทธิ์ ที่นั่น สุนันทะ พราหมณ์โยคีผู้ภักดีต่อวาสุเทวะ สวดคีตาบทที่สิบเอ็ดจนบรรลุญาณแห่งพรหมัน ระหว่างจาริก เขาพบหมู่บ้านที่ถูกยักษ์รากษสกินคนคุกคาม ซึ่งเกิดจากคำสาปเพราะความเมตตาบกพร่อง เมื่อน้ำที่ผ่านการทำให้ศักดิ์สิทธิ์ด้วยบท/มนต์วิศวรูปถูกประพรม ยักษ์และผู้แสวงบุญจำนวนมากที่ถูกกลืนก็หลุดพ้น ทั้งหมดแปรเป็นรูปไวษณพสี่กร ตอนท้ายย้ำว่าฤทธิ์นี้สัมพันธ์กับบุญเอกาทศี การฟัง/การสวดอ่าน และการคบหาสัตบุรุษ จนได้ขึ้นสู่ปรมสถานของพระวิษณุ