Adhyaya 180

อัธยายนี้ประกาศมหิมาอันยังความรอดของภควัทคีตาบทที่ ๖ (ธยานโยคะ) เรื่องราววางอยู่ท่ามกลางภูมิประเทศศักดิ์สิทธิ์ เริ่มที่ประติษฐานะริมแม่น้ำโคทาวรี แล้วขยายเป็นเส้นทางแสวงบุญผ่าน กาศี/วิศเวศวร คยา/คทาธร เกดาระ ทวารกา โสมณาถ อวันติกา/มหากาล โอมการะ ศรีไศละ/มัลลินาถ วิฏฐละ พรหมคิริ/ตรียัมพก มถุรา และกัศมีร์/มาณิกเยศวร แสดงคุณแห่งบุญและภักติในสถานที่เหล่านั้น ต่อมามีอุทาหรณ์: หงส์ทั้งหลายกล่าวว่ารัศมีของพระราชา ชญานศรุติ ยังด้อยกว่าเตชัสของฤๅษี ไรกยะ พระราชาให้สารถีออกตามหา นำทานและของกำนัลไปถวาย แต่ถูกฤๅษีตำหนิเพื่อให้รู้จักความถ่อมตน ครั้นพระราชานอบน้อมจึงทูลถามเหตุแห่งความยิ่งใหญ่ ไรกยะเผยว่าเตชัสอันยากทนเกิดจากการสวดภควัทคีตาบทที่ ๖ ทุกวัน พระราชาจึงเรียนรู้บทนั้น และยืนยันว่าผู้สาธยายเพียงบทเดียวนี้ย่อมถึงโมกษะได้