Adhyaya 168

มหาเทวะ (ศิวะ) ตรัสแก่ปารวตีถึงมหาตมยะของตirtha ชื่อ “วารตรฆนี” อันเป็นสังคม (จุดบรรจบแห่งสายน้ำ) ที่เกี่ยวเนื่องกับอินทราและเหตุการณ์ปราบวฤตระ การอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่นี่ให้บุญใหญ่ยิ่ง และการทำปิณฑะ-ศราทธะด้วยงา (ติละ) ยังกล่าวว่าสามารถชำระสายตระกูลได้ ปารวตีจึงทูลถามที่มาของนามแม่น้ำและเหตุที่อินทรามายังสถานที่นี้ ศิวะยกกรอบเรื่องเก่าที่ยุธิษฐิระถามภีษมะ แล้วเล่าศึกยืดเยื้อระหว่างวฤตระกับอินทรา—อินทราพ่ายแพ้ แสวงที่พึ่ง และได้ประสบการปรากฏของศิวะ ณ สังคม จากเถ้าศักดิ์สิทธิ์ของศิวะบังเกิดลึงค์ “ภัสมคาตระ/ภูเตศวร” ผู้ใดได้ดรรศนะย่อมพ้นบาปพรหมหัตยา ครั้นอินทราฆ่าวฤตระแล้ว พรหมหัตยาปรากฏเป็นอสูรน่ากลัวเข้าครอบงำอินทรา พระพรหม (ปิตามหะ) เจรจาให้เธอจากไปโดยแบ่งส่วนบาปหนึ่งในสี่แก่ อัคนี พืชพรรณ อัปสรา และอาปะห์ (สายน้ำ) พร้อมชี้ว่าความผิดบางประการของมนุษย์ภายหลังจะดึงส่วนบาปนั้นไป อินทราบำเพ็ญตบะที่ท่าข้ามจนบริสุทธิ์และได้สวรรค์ บทท้ายย้ำมหาตมยะของสถานที่นี้อีกครั้ง