Adhyaya 159

พระมหาเทวะ (ศิวะ) ตรัสแก่พระปารวตีถึงสิทธเกษตร อันเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ยิ่งหาที่เปรียบมิได้ และโยงเข้ากับเหตุการณ์อนิรุทธะ–อุษา เมื่ออนิรุทธะถูกพาไปยังนครของพาณาสูรและถูกจองจำ เขาระลึกถึงพระเทวีโกฏารากษีในยามคับขัน พระเทวีถูกพรรณนาว่าเป็นศักติไวษณวีดั้งเดิม ผู้มุ่งคุ้มครอง และเคยได้รับการประดิษฐานโดยพระกฤษณะ ณ ริมฝั่งแม่น้ำ ครั้นพาณาสูรถูกปราบและอนิรุทธะสรรเสริญ พระเทวีทรงปรากฏโดยตรงให้ประจักษ์ จากนั้นกล่าวถึงผลแห่งการบำเพ็ญที่ทิรถะ: อาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ตลอดหนึ่งปีแล้วได้ทัศนะของโกฏารากษี ย่อมได้ความรุ่งเรือง; อาบที่สิทธทิรถะและได้เห็นโกฏารวาสินี ย่อมได้รับเกียรติในโลกของรุทร ศิวะยังตรัสว่าเพียงระลึกนามก็ให้โมกษะ และทรงสอนพิธีอาบน้ำพิเศษพร้อมการสาธยายบทสรรเสริญ โกฏารากษีถูกระบุว่าเป็นพระเทวีหลายพระนาม และประกาศว่าเป็นทิรถะสูงสุด ผู้ใดได้ทัศนะย่อมทำลายบาปทั้งปวง