Adhyaya 148

ตอนนี้กล่าวถึงคุ้มท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่คือคยา-ตีรถะ ณ จิตรางควทนะ ริมแม่น้ำสาภรมตี โดยมีมาลารกะซึ่งเป็นปางแห่งพระสุริยะเป็นผู้ประทับคุ้มครอง สถานที่ถูกพรรณนาด้วยนิเวศศักดิ์สิทธิ์ มีต้นไม้ให้สมปรารถนาและต้นมันดาระ พร้อมทั้งมะม่วง สะเดา กทัมพะ กาศมรยะ อัศวัตถะ และตินทูกะ เป็นต้น กล่าวถึงผลแห่งการบูชาอย่างชัดเจนว่า ด้วยพระกรุณามาลารกะ โรคเรื้อนย่อมสิ้นไป และสตรีผู้ประกอบพิธีอภิเษกตามพระเวทจักได้บุตร ผู้ภักดีต่อภาสกรเมื่อถวายวัตรประจำวัน ณ ที่นั้น—อาบน้ำสันธยา สวดมนต์ (ชปะ) บูชาไฟ (โหมะ) ศึกษาพระเวท (สวาธยายะ) และบูชาเทพ—บุญกุศลย่อมเป็นอมตะไม่เสื่อมสูญ พระมหาเทวะ (ศิวะ)ทรงแนะนำให้ถือสุริยวรต ณ สถานที่นี้ เพื่อได้ทั้งสุขในโลกและสุริยโลก มีตัวอย่างกษัตริย์ผู้ได้โอรสด้วยพระเมตตามาลารกะ และการอดอาหารตามวินัยพร้อมการบูชานำไปสู่ส่วนแห่งโมกษะ การปรากฏของฤๅษีที่มีวสิษฐะเป็นผู้นำและเหล่าเทพที่มีอินทระเป็นผู้นำยิ่งทำให้เขตศักดิ์สิทธิ์นี้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น