Adhyaya 144

อธยายะ ๑๔๔ สรรเสริญสถานศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวเนื่องกันสองแห่ง คือ พรหมวลลี/พรหมตีรถะ (ณ จุดบรรจบของสายน้ำสาภรมตีและพรหมวลลี) และ ขัณฑตีรถะ/วฤษตีรถะ. พรหมวลลีถูกประกาศว่าเสมอด้วยประยาคและคยาในพิธีศราทธะ; การถวายปิณฑะทำให้บรรพชนอิ่มเอิบยาวนานสิบสองปี และการให้ทาน—โดยเฉพาะในคราวคราส—ยิ่งทวีผลบุญ. การอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์พร้อมระลึกถึงนารายณ์ และสวมพวงมาลัยทุลสี นำไปสู่ผลแห่งสวรรค์และมุ่งสู่วัยกุณฐะ รวมทั้งได้รูปทิพย์ที่ทรงสังข์-จักร-คทา. ต่อมาบทเล่าไปยังขัณฑตีรถะ: โคทั้งหลายถูกสาปจากเหตุการณ์หนึ่งในโกลกะ จึงตกลงสู่โลกมนุษย์ แต่ได้กลับสู่สวรรค์ด้วยการอาบน้ำตามพิธี ณ สระขัณฑะใกล้พรหมวลลี. อธยายะนี้กำหนดการบูชาโคและโคผู้ (วัว), การถวายทาน (รวมถึงโคทองคำ), การหลั่งน้ำบูชาบรรพชนที่โคหรท และการปลูกต้นไม้ (ไทรศักดิ์สิทธิ์/ปิปปละ และมะขามป้อมห้าต้น) พร้อมคำมั่นว่าจะได้โกลกะ ปิตฤโลก และแดนแห่งหริ พร้อมบุญอัน “ไม่สิ้นสุด”.