Adhyaya 135

พระศรีมหาเทวะทรงอธิบายแก่พระนางปารวตีถึงความยิ่งใหญ่ของทีรถะสาภรมตี โดยเล่าเหตุที่ฤๅษีกาศยปะบำเพ็ญตบะอย่างเข้มงวด ณ ภูเขาอรพุทและใกล้แม่น้ำสรัสวตี ครั้นพระศิวะทรงพอพระทัย จึงประทานพระคงคาผ่านมวยผมชฎา ให้บังเกิดเป็น “คงคากาศยปี” ซึ่งเพียงได้เห็นก็ชำระบาปหนักได้ ต่อจากนั้นบทนี้ขยายเป็นบัญชีทีรถะ กล่าวถึงแม่น้ำและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์มากมาย พร้อมชื่อของสายน้ำตามยุค ได้แก่ กฤตวตี คิริกรณิกา จันทนา และสาภรมตี อานิสงส์ของการอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ การทำศราทธะ และการให้ทาน โดยเฉพาะในเดือนการ์ติกะ และที่ท่าข้ามสำคัญ เช่น ปลักษาวตารณะ เกศรานธระ และพรหมจาริกะ ถูกกล่าวไว้อย่างชัดเจน ยังมีคำแนะนำเรื่องกาลพิธีตามหลักมุหูรตะ เช่น เวลากุฏุปะและช่วงต้องห้าม เน้นพิธีเพื่อความอิ่มเอมของบรรพชน ตอนท้ายยกเรื่องพระราชาพรหมทัตตะเพื่อยืนยันการสถิตถาวรและอำนาจประทานพรของพระศิวะ ณ พรหมจารีศะ ให้ทั้งความรุ่งเรืองทางโลกและความสำเร็จในทางไศวะ พร้อมทั้งยังเชื่อมผลสูงสุดกับการถึงแดนพระวิษณุตามถ้อยคำอานิสงส์ก่อนหน้า