
The Advent of Maheśvara in Connection with Jālandhara’s Illusion
บทนี้ดำเนินเรื่องวัฏจักรของชาลันธระจนถึงจุดเดือดของสงคราม ชาลันธระ (หรือวีรบุรุษอสูรผู้โอหัง) พุ่งเข้าท้าทายสทาศิวะ เยาะเย้ยเครื่องหมายแห่งตบะและพาหนะของพระศิวะ ขณะเดียวกันวีรภัทรและมณิภัทรทำลายกองทัพทานวะอย่างหนัก ภาพสนามรบที่เปื้อนโลหิตและการฉีกขาดของอวัยวะถูกกล่าวเพื่อให้เห็นความพินาศของความหยิ่งผยองฝ่ายอสูร ต่อมาความเรื่องหันสู่มายา บุตรแห่งมหาสมุทร อรณวาตมช วางกลอุบายให้ “พระศิวะ” ในคราบปลอมเข้าใกล้พระคุรี (อุมา/ปารวตี) ปารวตีและสหายเห็นพระศิวะเปื้อนเลือด และได้ยินคำคร่ำครวญว่าพระสกันทะกับพระคเณศสิ้นแล้ว จึงจมอยู่ในความโศก มายา-มเหศวรกล่าวถ้อยคำยิ่งทำให้หลงผิด และปารวตีตักเตือนความไม่สมควร พร้อมแทรกหลักธรรมว่าการร่วมสังวาสไม่ควรกระทำในบางภาวะ โดยเฉพาะยามเศร้าโศก
No shlokas available for this adhyaya yet.