Adhyaya 123

บทที่ 123 สรรเสริญ “มาสโสปวาสะ” (การถือพรตอดอาหารตลอดหนึ่งเดือน) ว่าเป็นพรตสูงสุด เปรียบดังการรวบรวมผลบุญจากพรตต่าง ๆ การไปตีรถะ การให้ทาน และยัญศราวตะอันยิ่งใหญ่ไว้ในข้อปฏิบัติเดียว มีการกล่าวถึงเงื่อนไขก่อนเริ่ม ได้แก่ ได้รับอนุญาตจากครูบาอาจารย์ เคยปฏิบัติพรตไวษณพมาก่อน ประเมินกำลังร่างกาย และทำการชำระบาป/ตบะเตรียมตน ทั้งยังยอมรับความเหมาะสมสำหรับทุกอาศรม ทั้งชายหญิง รวมถึงสตรีหม้าย การถือพรตเริ่มในวันเอกาทศี ข้างขึ้น เดือนอาศวิน และดำรงครบสามสิบวัน ระหว่างนั้นให้บูชาพระวาสุเทวะอย่างต่อเนื่อง—เข้าวัดบูชาวันละสามเวลา ถวายดอกไม้ จันทน์ การบูร หญ้าฝรั่น รักษาศีลธรรม สำรวมกายวาจา และให้วาจาเอ่ยแต่พระนามพระวิษณุ เมื่อถึงวันทวาทศีเป็นพิธีปิดท้าย: บูชาพระวิษณุและครุฑ เลี้ยงและยกย่องพราหมณ์ (โดยเฉพาะสิบสามรูป) ถวายทักษิณา ขอขมา และทำทานเชิงสัญลักษณ์เป็นเตียง/หุ่นแทน แล้วตั้งจิตปรารถนาถึงพระวิษณุโลก