The Dialogue between Rukmāṅgada and Dharmāṅgada
स पुत्रो योऽधिकख्यातः पितुर्भवति भूतले । प्रकाशयति सर्वत्र स्वकरैरिव भास्करः ॥ ८ ॥
sa putro yo'dhikakhyātaḥ piturbhavati bhūtale | prakāśayati sarvatra svakarairiva bhāskaraḥ || 8 ||
บุตรแท้คือผู้มีชื่อเสียงยิ่งกว่าบิดาบนแผ่นดิน และผู้ทำให้วงศ์ตระกูลสว่างไสวไปทั่ว—ดุจพระอาทิตย์แผ่แสงด้วยรัศมีของตนเอง.
Narada (teaching on putra-dharma within Uttara-Bhaga narrative)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
It defines “true sonship” as dharmic excellence that uplifts one’s lineage—fame here implies virtue and public benefit, like sunlight that naturally spreads.
By implication, a devotee-son reflects dharma through conduct; such steady sāttvika living becomes a visible ‘light’ that inspires others toward Vishnu-bhakti and righteous life.
No specific Vedanga is taught directly; the practical takeaway is sadācāra (ethical discipline) and social dharma—conduct that makes one’s merit ‘known’ without proclamation.