Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 79
The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
पश्चात्प्रमथनायांते नमो रात्रिरुदीरिता । सर्वभूतदमनाय नमोंते भ्रामणी कला ॥ ७९ ॥
paścātpramathanāyāṃte namo rātrirudīritā | sarvabhūtadamanāya namoṃte bhrāmaṇī kalā || 79 ||
ต่อมา เมื่อถึงปลายแห่งการกวนและการสลาย จึงกล่าวว่า “นะโม ราตริห์” คือได้รับการประกาศว่าเป็นราตรี. เพื่อปราบสรรพสัตว์ พึงกล่าว “นโมऽสตุ”—น้อมนมัสการกะลา “ภรามณี” อันหมุนวน.
Narada (hymnic address within the Narada Purana’s instructional flow)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It venerates ‘Night’ as a cosmic function tied to the end-phase (ante) that stills and subdues all beings, presenting dissolution/control as a sacred, intelligent power (kalā) rather than mere darkness.
Bhakti here is expressed as stuti (reverent salutation) to a divine function of time and restraint—training the devotee to see even fearsome or limiting forces as manifestations worthy of worship and surrender.
It reflects technical Vedic language around kāla (time-power) and ritual-temporal awareness (night/end-phase), useful for understanding how hymns personify time-cycles in mantra and rite.