Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 65
The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
ब्रह्मेष्टदा तृतीयास्याच्छिवो मे अस्तु तत्परा । मरीचिः कथिता विप्र चतुर्थी च सदाशिवे ॥ ६५ ॥
brahmeṣṭadā tṛtīyāsyācchivo me astu tatparā | marīciḥ kathitā vipra caturthī ca sadāśive || 65 ||
ให้วาง/สวด “พรหมेषฏทา (Brahmeṣṭadā)” เป็นการกำหนด (น्यासะ) ลำดับที่สาม; ขอพระศิวะของข้าพเจ้าจงตั้งมั่นเป็นที่สุดในความมุ่งมั่นต่อสิ่งนั้น. โอ พราหมณ์, มรีจิได้ถูกประกาศไว้ในลำดับนี้ และการกำหนดลำดับที่สี่อยู่ในพระสทาศิวะ.
Sanatkumara (teaching Narada in a technical/ritual sequencing context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It presents a technical, ordered mapping of names/mantras and divine principles—linking a specific mantra-term (“Brahmeṣṭadā”), the sage Marīci, and the form Sadāśiva—showing that correct sequence and focused intent (tatparatā) are integral to efficacious worship.
Bhakti here is expressed as “tatparā”—single-pointed devotion—applied within disciplined worship. The verse implies that devotion is strengthened when aligned with a prescribed ritual/mantric order centered on Śiva/Sadāśiva.
It reflects procedural precision typical of Vedāṅga-informed practice—ordered recitation/placement (third, fourth) used in mantra-application (nyāsa/krama), where correct sequencing and identification of associated ṛṣis/deities are essential.