Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara
वामे कुसुमधन्वानं वसुपत्रे ततो यजेत् । उमां श्रीं भारतीं दुर्गां धरणीं वेदमातरम् ॥ ५७ ॥
vāme kusumadhanvānaṃ vasupatre tato yajet | umāṃ śrīṃ bhāratīṃ durgāṃ dharaṇīṃ vedamātaram || 57 ||
ทางซ้าย พึงประดิษฐานกุสุมธันวาน (กามเทพ) บนใบวสุแล้วบูชา จากนั้นพึงบูชาอุมา ศรี (พระลักษมี) ภารตี (พระสรัสวดี) ทุรคา ธรณี และพระมารดาแห่งพระเวท॥
Narada (teaching a procedural upasana/vidhi, in dialogue-context with Sanatkumara tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It presents a precise worship-sequence (vidhi) that integrates desire (Kāma) and multiple forms of Devī, showing how ritual order channels human aims toward auspiciousness, learning, protection, stability, and Vedic sanctity.
Bhakti here is expressed as reverent, methodical upāsanā—honoring specific divine powers (Śrī, Bhāratī, Durgā, etc.) with correct placement and order, turning devotion into disciplined sacred practice rather than mere emotion.
Ritual procedure (kalpa-style vidhi) is emphasized: directional placement (vāmé), the use of a designated offering/seat leaf (vasupatra), and a fixed deity-invocation order—core practical knowledge for correct pūjā performance.