Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 85
The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
वेणुं धमंतं स्वकरे दधानं सव्ये दरं यष्टिमुदारवेषम् । दक्षे तथैवेप्सितदानदक्षं ध्यात्वार्चयेन्नंदजमिंदिराप्त्यै ॥ ८५ ॥
veṇuṃ dhamaṃtaṃ svakare dadhānaṃ savye daraṃ yaṣṭimudāraveṣam | dakṣe tathaivepsitadānadakṣaṃ dhyātvārcayennaṃdajamiṃdirāptyai || 85 ||
พึงภาวนาถึงโอรสของนันทะ—ผู้ทรงถือขลุ่ยและเป่าอยู่ในพระหัตถ์ มีไม้เท้าในพระหัตถ์ซ้าย ทรงเครื่องแต่งกายอันสง่างาม และพระหัตถ์ขวาทรงชำนาญในการประทานพรตามปรารถนา แล้วพึงบูชาพระองค์เพื่อให้ได้มาซึ่งศรี (พระกรุณาและความรุ่งเรือง).
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It teaches a specific dhyāna (visual contemplation) of Śrī Kṛṣṇa as the boon-giver; worship grounded in such meditation is said to lead to Indirāpti—attainment of Lakṣmī as auspiciousness, prosperity, and divine favor.
Bhakti is expressed as dhyāna followed by arcana: first fixing the mind on the Lord’s form and qualities (flute-playing, splendidly adorned, benevolent giver), then offering worship—devotion becomes both inner absorption and outward ritual service.
The verse points to prayoga (ritual application): the sequence of dhyāna → arcana and the use of dhyāna-lakṣaṇa (iconographic markers) to stabilize attention during worship—an applied, technical aspect of pūjā-vidhi.