Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 151
The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
एवं ध्यात्वा पुमांसं स्फुटहृदयसरोजासनासीनमाद्यं सांद्रांभोदाच्छबिंबाद्भुतकनकनिभं संजपेदर्कलक्षम् । मन्वोरेकं द्वितारांतरितमथः हुनेदर्कसाहस्रमिध्मैः क्षीरिद्रूत्थर्यथोक्तैः समधुघृतसितेनाथवा पायसेन ॥ १५१ ॥
evaṃ dhyātvā pumāṃsaṃ sphuṭahṛdayasarojāsanāsīnamādyaṃ sāṃdrāṃbhodācchabiṃbādbhutakanakanibhaṃ saṃjapedarkalakṣam | manvorekaṃ dvitārāṃtaritamathaḥ hunedarkasāhasramidhmaiḥ kṣīridrūttharyathoktaiḥ samadhughṛtasitenāthavā pāyasena || 151 ||
ครั้นเพ่งฌานถึงปุรุษปฐมผู้ประทับเหนือดอกบัวแห่งหทัยที่บานแจ่มชัด—รุ่งเรืองดุจเงาเมฆฝนหนาทึบและงามประหนึ่งทอง—พึงสวดมนตร์อรกะ (อาทิตย์) ให้ครบหนึ่งแสนครั้ง แล้วนำมนตร์หนึ่งบทแทรกพยางค์ ‘ตารา’ (โอม) สองครั้งไว้ภายใน จากนั้นถวายอาหุติหนึ่งพันครั้งแด่อรกะ ด้วยฟืนตามบัญญัติ โดยใช้น้ำนม‑น้ำผึ้ง‑เนยใส‑น้ำตาลรวมกัน หรือใช้ข้าวมธุปายาส (พายสะ) แทนก็ได้
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It links inner contemplation (dhyāna on the Puruṣa in the heart-lotus) with outer sacrificial discipline (japa and homa), showing that ritual efficacy is grounded in purified awareness and focused visualization.
Devotion is expressed through reverent meditation on the divine form and sustained mantra-repetition, culminating in offerings to Arka; the verse frames worship as both heartfelt (hṛdaya) and action-oriented (homa).
It emphasizes ritual-technical procedure: prescribed counts (lakṣa-japa, sāhasra-homa), mantra-formation using tārā (oṃ), and correct dravya (milk, honey, ghee, sugar, or pāyasa) and idhma (fuel) for the offering—features aligned with Kalpa (ritual science).