Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 90
Hanūmaccarita
The Account of Hanumān
तच्छ्रुत्वोमापतिः प्रीतो निरीक्ष्य हरिमव्ययः । स्वांशेन वायुना देहमाविशज्जगदीश्वरः ॥ ९० ॥
tacchrutvomāpatiḥ prīto nirīkṣya harimavyayaḥ | svāṃśena vāyunā dehamāviśajjagadīśvaraḥ || 90 ||
ครั้นได้สดับดังนั้น อุมาปติ (ศิวะ) ก็ปีติยินดี; ครั้นทอดพระเนตรหริผู้ไม่เสื่อมสลาย พระผู้เป็นเจ้าแห่งโลกทรงเข้าสู่กายนั้นโดยอาศัยวายุ ด้วยส่วนแห่งฤทธานุภาพของพระองค์เอง।
Narada (narrating within the dialogue tradition of Narada Purana)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It highlights divine immanence: the Lord can enter and animate a body through prāṇa (Vāyu), showing that life-breath is a sacred channel for divine presence.
Śiva’s delight upon beholding Hari reflects reverence and concord among deities; the devotee learns to see Hari as the imperishable Lord and honor the divine working through subtle forces like prāṇa.
Though not a direct Vedāṅga rule, it aligns with yogic-prāṇic understanding often discussed alongside technical sciences: Vāyu/prāṇa is treated as the operative principle enabling embodiment and spiritual experience.