Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites
भर्त्तुः शरीरशुश्रूषां दौरात्म्यादप्रकुर्वती । दण्ड्या द्वादशकं नारी वर्षं त्याज्या धनं विना ॥ १७ ॥
bharttuḥ śarīraśuśrūṣāṃ daurātmyādaprakurvatī | daṇḍyā dvādaśakaṃ nārī varṣaṃ tyājyā dhanaṃ vinā || 17 ||
สตรีผู้มีเจตนาชั่ว ไม่ปรนนิบัติรับใช้กายของสามี พึงถูกปรับสิบสอง (หน่วยโทษ). หากยังดื้อดึงอยู่ ก็พึงละทิ้งนางหนึ่งปี โดยไม่ให้ทรัพย์สินใดๆ॥๑๗॥
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: shanta
It frames household life (gṛhastha-dharma) as a regulated spiritual arena where intentional malice (daurātmya) in relationships is treated as adharma, warranting corrective discipline (daṇḍa) and temporary separation to restore order.
Indirectly: it emphasizes ethical purity and responsible conduct as supports for sāttvika living, which the Purāṇas treat as foundational for steady Vishnu-bhakti; devotion is strengthened when one’s domestic duties are performed without hostility.
No Vedāṅga technical science (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is dharma-nīti—rule-based conduct and proportional penalties (daṇḍa) used to preserve social and household order.