Dharmānukathana
Narration of Dharma
हेमदो विष्णुभवनं प्रयाति स्वकुलान्वितः । यस्तु कन्यामलङ्कृत्य ददात्यध्यात्मवेदिने ॥ ९१ ॥
hemado viṣṇubhavanaṃ prayāti svakulānvitaḥ | yastu kanyāmalaṅkṛtya dadātyadhyātmavedine || 91 ||
ผู้ถวายทองย่อมถึงวิษณุธามพร้อมด้วยวงศ์ตระกูลของตน; ส่วนผู้ประดับกัญญาแล้วมอบให้แก่ผู้รู้ทางอธยาตมะ ย่อมบรรลุจุดหมายสูงสุดเดียวกันนั้น
Nārada (teaching in dialogue context with the Sanatkumāra tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It ranks dharmic giving as a direct means to Viṣṇu’s abode, highlighting that gifts aligned with spiritual wisdom—especially giving a daughter in marriage to an adhyātma-knower—carry exceptionally elevating merit.
By presenting “Viṣṇu-bhavana” as the fruit, the verse frames charity and sacred household duties as offerings that culminate in devotionally oriented liberation—reaching Viṣṇu through dharma performed with reverence.
It reflects Dharmaśāstra-aligned ritual practice (dāna and vivāha-saṃskāra): proper gifting (hemadāna) and kanyādāna to a spiritually qualified recipient, emphasizing eligibility (adhikāra) and intention in rites.