Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 105
Dharmānukathana
Narration of Dharma
शालग्रामशिलारूपी विष्णुरेवेति विश्रुतः । यो ददाति नरो दानं गृहेषु महतां प्रभो ॥ १०५ ॥
śālagrāmaśilārūpī viṣṇureveti viśrutaḥ | yo dadāti naro dānaṃ gṛheṣu mahatāṃ prabho || 105 ||
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า เป็นที่เลื่องลือว่า พระวิษณุประทับอยู่เองในรูปศิลา ศาลคราม ผู้ใดถวายทานนี้ในเรือนของผู้ประเสริฐ ย่อมได้บุญกุศลอันยิ่งใหญ่
Sanatkumara (in instruction to Narada, vocative 'prabho')
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti (devotion)
Secondary Rasa: shanta (peace)
FAQs
It affirms the Purāṇic doctrine that Śālagrāma is a direct, sacred manifestation of Viṣṇu, making its donation a highly meritorious act (dāna-dharma).
By identifying Śālagrāma with Viṣṇu Himself, the verse encourages tangible devotion—honoring, gifting, and supporting Vaiṣṇava sanctity—so bhakti is expressed through reverent action, not only sentiment.
It primarily teaches ritual-dharma (application of śāstra in dāna); while not a technical Vedāṅga lesson, it reflects kalpa-oriented practice—how sacred objects and charity are used to cultivate merit and devotion.