Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 94
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
पापयुक्ते व्रणस्तस्मिन्नंगे लक्ष्म च तद्युते । स्वर्क्षांशे स्थिरयुक्ते तु नैज आगंतुकोऽन्यथा ॥ ९४ ॥
pāpayukte vraṇastasminnaṃge lakṣma ca tadyute | svarkṣāṃśe sthirayukte tu naija āgaṃtuko'nyathā || 94 ||
หากในอวัยวะที่มีนิมิตอัปมงคลปรากฏบาดแผล และมีรอยหมายบนกายร่วมด้วย—เมื่อรอยนั้นเกิดในส่วนแห่งนักษัตรของตนและประกอบด้วยปัจจัยมั่นคง ย่อมชื่อว่า ‘นัยชะ’ (โดยกำเนิด); มิฉะนั้นเป็น ‘อาคันตุกะ’ (เกิดภายหลัง)
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It links bodily signs to karmic and omenic reading: a mark associated with pāpa-indications is judged as congenital only when supported by one’s own nakṣatra-division and a stabilizing factor; otherwise it is treated as a temporary, external occurrence.
Indirectly: by distinguishing innate tendencies from accidental conditions, it supports discernment (viveka) so a seeker does not become fatalistic—one can still turn to Vishnu-bhakti and dharmic conduct to purify outcomes beyond mere omens.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology): using nakṣatra-based criteria (svarkṣa-aṁśa) and ‘sthira’ indicators to classify whether a bodily mark is congenital (naija) or acquired (āgantuka).