Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
शुक्रार्क्रौ मातृपितरौ दिवा नक्तं शशीनजौ । मातृष्वसृपितृव्याख्यौ वा पद्मेजि समे शुभौ ॥ ४५ ॥
śukrārkrau mātṛpitarau divā naktaṃ śaśīnajau | mātṛṣvasṛpitṛvyākhyau vā padmeji same śubhau || 45 ||
ศุกร์และอาทิตย์พึงนับเป็นมารดาและบิดา ส่วนกลางวันและกลางคืนกล่าวประหนึ่งเป็นบุตรสองของจันทร์ หรืออีกนัยหนึ่ง โอผู้บังเกิดจากดอกบัว น้าสาวฝ่ายมารดาและลุงฝ่ายบิดาเมื่อเสมอกัน (ด้วยกำลัง/ฐานะ) ก็จัดว่าเป็นมงคล
Narada (teaching, in dialogue context with Sanatkumara tradition; addressed here to Brahma as 'Padmeji')
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames cosmic order through familial symbolism—planets and time-units are treated as relational powers—teaching that harmony (samatā) is a mark of śubha (auspiciousness) aligned with dharma.
Indirectly: by emphasizing auspicious order and balance in worldly timing and relationships, it supports disciplined, sattvic living—an enabling foundation for steady Vishnu-bhakti and vrata observance.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology): the verse uses graha-identifications and the principle of 'sama' (equal strength/balance) to indicate favorable conditions, a typical astrological criterion for selecting shubha-kāla.