Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 141
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
दशागुणैर्हता भक्त्या गुणैक्येन समागताः । शेषेऽर्कादिहते भक्ते मासाद्यैक्येन नारद ॥ १४१ ॥
daśāguṇairhatā bhaktyā guṇaikyena samāgatāḥ | śeṣe'rkādihate bhakte māsādyaikyena nārada || 141 ||
เมื่อภักติปราบความแตกต่างอันเป็นสิบเท่าได้ ย่อมบรรลุความเป็นหนึ่งแห่งคุณะ และเมื่อภักติที่เหลือก็สลายไปดุจมลทินถูกเผาด้วยความร้อนแห่งสุริยะ แล้วไซร้ โอ้นารทะ ภายในหนึ่งเดือนย่อมถึงเอกภาพอันสมบูรณ์กับปรมะ
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-dharma section)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It describes bhakti as a purifying force that first integrates and subdues the many guṇa-based tendencies, and then even dissolves the final residue of egoic devotion, culminating in non-dual oneness and liberation.
Bhakti is shown as progressive: it overcomes scattered qualities and mental multiplicity, then—once refined—burns the last subtle trace of separateness, leading to complete spiritual unity.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is sādhanā-psychology—systematic purification of guṇas through sustained devotion until even subtle attachment is exhausted.