Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
अथोजपदगम्येंदोः क्रांतिर्विक्षेपसंस्कृताः । यदि स्यादधिका भानोः क्रांतेः पातो गतस्तदा ॥ १७७ ॥
athojapadagamyeṃdoḥ krāṃtirvikṣepasaṃskṛtāḥ | yadi syādadhikā bhānoḥ krāṃteḥ pāto gatastadā || 177 ||
บัดนี้เมื่อดวงจันทร์ถึงอชปท (จุดปมราหู–เกตุ) ให้พิจารณาค่ากรานติที่ปรับด้วยการแก้ไขวิกเษปะ หากค่าที่ปรับแล้วมากกว่ากรานติของดวงอาทิตย์ ก็ให้เข้าใจว่า ณ เวลานั้นได้เกิด “ปาตะ” คือการผ่านปมแล้ว
Narada (in an instructional exposition on technical calculation, traditionally within Narada–Sanatkumara dialogue framing)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It shows that Dharma is supported by precise knowledge (Vidya): correct timing and understanding of celestial motions (Jyotisha) safeguard ritual and observance, aligning human action with cosmic order (ṛta).
Indirectly: Bhakti practices often follow sacred time (tithi, grahaṇa, parva). By teaching how to identify nodal passage and related conditions, the text supports accurate observance that devotees dedicate to Vishnu and other deities.
Vedāṅga Jyotiṣa: computing krānti (declination) with vikṣepa (latitude correction) and determining pāta (node-crossing), a key step in eclipse/astronomical calculations used in calendrics and ritual timing.