Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 143
Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
मृगादौ प्रोह्यचक्रात्तु मध्याह्नेऽर्कः स्फुटो भवेत् । तन्मंदमसकृद्धामंफलं मध्यो दिवाकरः ॥ १४३ ॥
mṛgādau prohyacakrāttu madhyāhne'rkaḥ sphuṭo bhavet | tanmaṃdamasakṛddhāmaṃphalaṃ madhyo divākaraḥ || 143 ||
เมื่อพระอาทิตย์เคลื่อนล่วงไปในจักรราศีตั้งแต่มฤคะเป็นต้นไป ครั้นถึงเที่ยงวัน อรกะ (สุริยะ) ปรากฏชัดเจน แล้วผลย่อมอ่อนโยน รัศมี (ธามะ) ไม่รุนแรงนัก; เมื่อทิวากรอยู่กึ่งกลางแห่งวิถี ก็เป็นผลดังนี้
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada on technical/observational knowledge used in dharma practice)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It links dharma-practice to right timing (kāla): when the Sun is steady and clearly manifest at midday, results are described as mild and balanced—supporting disciplined, sattvic observance rather than extremes.
Indirectly: bhakti is strengthened by regulated practice. By emphasizing measured solar influence and proper time-awareness, the verse supports orderly worship and vrata-performance done with steadiness and clarity.
Vedāṅga Jyotiṣa: observational cues about the Sun’s position/clarity at midday and the expected ‘phala’ (effect), useful for deciding ritual timing and assessing the intensity of solar conditions.