Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 84
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
साधु वासिश्छिनत्त्येवं स्थाली पचति वै मुने । धातोः सकर्मकाद्भावे कर्मण्यपि लप्रत्ययाः ॥ ८४ ॥
sādhu vāsiśchinattyevaṃ sthālī pacati vai mune | dhātoḥ sakarmakādbhāve karmaṇyapi lapratyayāḥ || 84 ||
กล่าวได้ดี! โอ้มุนี ดังนี้จึงว่า ‘สิ่วตัด’ และ ‘หม้อหุง’ แม้รากศัพท์จะเป็นกริยาสกรรมก็ตาม ปัจจัยกฤต ‘ล’ ใช้ได้ทั้งในความหมายแห่งภาวะ (การกระทำ) และในความหมายแห่งกรรม (สิ่งที่ถูกกระทำ)
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: hasya
FAQs
It emphasizes that mokṣa-oriented study also requires śāstra-siddhi: correct understanding of language (Vyākaraṇa) so that Vedic and Purāṇic teachings are interpreted precisely, without error.
Indirectly: bhakti practices depend on correct mantra, stotra, and śāstra comprehension. This verse models disciplined scriptural learning as a support for steady devotion rather than emotional confusion.
Vyākaraṇa: it illustrates how transitive roots can appear with kṛt-affixes in bhāva (action) and karma (object) senses, using examples like “the adze cuts” and “the pot cooks.”