Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 31
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
भवान्षष्ठश्च षट् सन्तः षट्ते तल्लेप एव च । चक्रिंश्छिंधि भवाञ्छौरिर्भवाञ्शौरिरित्यपि ॥ ३१ ॥
bhavānṣaṣṭhaśca ṣaṭ santaḥ ṣaṭte tallepa eva ca | cakriṃśchiṃdhi bhavāñchaurirbhavāñśaurirityapi || 31 ||
“พระองค์คือองค์ที่หก; มี ‘สัตบุรุษ’ หก; และสำหรับพระองค์ยังมี ‘ษฏ-เลปะ’ (เครื่องหมายทิลก/การเจิมหกประการ) ด้วย.” ขอทรงเป็นผู้ทรงจักร ตัดทำลายศัตรูทั้งปวง. พระองค์คือศาวรี—และทรงเป็นที่รู้จักด้วยนามศาวรีนั้นเอง.
Sanatkumara (teaching Narada in a Moksha-dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It frames divine epithets (like “Cakrin/Chakrin” and “Śauri”) as mantra-like identifiers of Vishnu/Krishna whose remembrance is meant to “cut through” obstacles and bind the mind to moksha-oriented devotion.
By praising the Lord through potent names and attributes—especially as the discus-bearer who destroys evil—it models nāma-smaraṇa (remembrance of names) as a direct, accessible method of Vishnu-bhakti.
Primarily Vyākaraṇa/etymic awareness in handling divine epithets (Śauri, Cakrin) as meaningful name-forms used in disciplined japa/stotra recitation, rather than a ritual-astronomy instruction.