Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 67
Bharata’s Attachment and the Palanquin Teaching on ‘I’ and ‘Mine’
यद्द्रव्यो शिबिका चेयं तद्द्रव्यो भूतसंग्रहः । भवतो मेऽखिलस्यास्य समत्वेनोपबृंहितः ॥ ६७ ॥
yaddravyo śibikā ceyaṃ taddravyo bhūtasaṃgrahaḥ | bhavato me'khilasyāsya samatvenopabṛṃhitaḥ || 67 ||
สสารที่ประกอบเป็นเสลี่ยงนี้ ก็เป็นสสารเดียวกับที่ประกอบเป็นหมู่แห่งสรรพชีวิตทั้งปวง ด้วยคำสอนของท่าน ความเข้าใจของข้าพเจ้าต่อโลกทั้งสิ้นจึงมั่นคงขึ้นด้วยทัศนะเสมอภาค (สมตา)
Narada (addressing Sanatkumara)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It affirms a Moksha-Dharma insight: the same underlying reality (dravya) pervades objects and living beings, and liberation-oriented wisdom is strengthened by cultivating samatva—equal vision toward all.
By recognizing the same essence in all beings, a devotee’s heart becomes non-hostile and compassionate; such samatva supports steady Vishnu-bhakti by reducing ego, aversion, and divisive perception.
No specific Vedanga (like Vyakarana, Jyotisha, or Shiksha) is taught directly; the practical takeaway is a yogic-ethical discipline aligned with Moksha-Dharma—training perception toward equality (samatva) in daily conduct.