Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 61
योगस्वरूप-धारणा-समाधि-वर्णनम् (केशिध्वजोपदेशः)
चिन्तयेत्तन्मयो योगी समाधायात्ममानसम् । तावद्यावद् दृढीभूता तत्रैव नृप धारणा ॥ ६१ ॥
cintayettanmayo yogī samādhāyātmamānasam | tāvadyāvad dṛḍhībhūtā tatraiva nṛpa dhāraṇā || 61 ||
โยคีเมื่อทำจิตภายในให้ตั้งมั่นในสมาธิแล้ว พึงเพ่งระลึกพระปรมะจนตนกลายเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ กระทั่งความตั้งมั่นนั้นแน่วแน่ โอ้พระราชา นี่แลเรียกว่า “ธารณา” คือดำรงอยู่ ณ ที่นั้นจนมั่นคง.
Sanatkumara (teaching Narada; addressed to a king in the instructional frame)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It defines dhāraṇā as sustained, steady fixation of the mind on the Supreme until the attention becomes unshakably firm—an essential step toward samādhi and liberation (mokṣa).
While framed as yogic practice, the instruction supports bhakti by directing the mind to remain absorbed in the chosen divine reality; unwavering remembrance and one-pointedness mature into deep devotional absorption.
This verse does not teach a specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa); it highlights practical yoga methodology—mental discipline (dhāraṇā) and collectedness (samādhi) as applied spiritual practice.