Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 123
Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
परिव्राजकानां पुनराचारः तद्यथा । विमुच्याग्निं धनकलत्रपरिबर्हसंगेष्वात्मानं स्नेहपाशानवधूय परिव्रजंति । समलोष्टाश्मकांचनास्त्रिवर्गप्रवृत्तेष्वसक्तबुद्धयः ॥ १२३ ॥
parivrājakānāṃ punarācāraḥ tadyathā | vimucyāgniṃ dhanakalatraparibarhasaṃgeṣvātmānaṃ snehapāśānavadhūya parivrajaṃti | samaloṣṭāśmakāṃcanāstrivargapravṛtteṣvasaktabuddhayaḥ || 123 ||
ส่วนจรรยาของผู้สละเรือนออกจาริก (ปริวราจก) เป็นดังนี้: เขาละทิ้งไฟบูชาประจำเรือน สลัดบ่วงแห่งความผูกพันต่อทรัพย์ คู่ครอง และเครื่องครอบครอง แล้วออกจาริกไป สำหรับเขา ก้อนดิน หิน และทองคำเสมอกัน และจิตไม่ยึดติดแม้ในกิจที่เกี่ยวกับไตรวรรค์ คือ ธรรมะ อรรถะ กามะ॥๑๒๓॥
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-Dharma dialogue context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vairagya
FAQs
It defines the inner and outer marks of the parivrājaka: abandoning ritual identity tied to household fires, cutting attachment to wealth and family, and cultivating equanimity—key traits that mature into moksha-oriented living.
By demanding freedom from possessiveness and worldly aims, it prepares the mind for single-pointed Godward orientation; such non-attachment is a supportive ground for pure bhakti where the heart is no longer bound by snehapāśa (bonds of affection).
It implicitly references the śrauta-smārta ritual framework (maintaining sacred fires like agnihotra) and clarifies that the renunciate stage involves formally relinquishing that householder ritual obligation rather than continuing it as a basis of identity.