Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 75
Sṛṣṭi-pralaya-kathana: Mahābhūta-guṇāḥ, Vṛkṣa-indriya-vādaḥ, Prāṇa-vāyu-vyavasthā
त्वक् च मांसं तथास्थीनि मज्जा स्नायुश्च पंचमः । इत्येतदिह संघातं शरीरे पृथिवीमये ॥ ७५ ॥
tvak ca māṃsaṃ tathāsthīni majjā snāyuśca paṃcamaḥ | ityetadiha saṃghātaṃ śarīre pṛthivīmaye || 75 ||
ผิวหนัง เนื้อ กระดูก ไขกระดูก และประการที่ห้า—เส้นเอ็น (สนายุ): นี่คือหมู่ประกอบในกายที่เป็นธาตุดิน (ปฤถวี) ดังกล่าวไว้ ณ ที่นี้।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It trains tattva-viveka (discernment) by describing the body as a mere aggregate of earth-element constituents, supporting detachment (vairāgya) and the pursuit of mokṣa.
By reducing bodily identity to elemental parts, it weakens ego-based attachment, making the mind fit to turn toward the imperishable—commonly expressed in the Purana as steady devotion to Vishnu beyond the perishable body.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught directly; the verse functions as a mokṣa-dharma reflection used alongside sādhanā to cultivate discrimination and renunciation.