Adhyaya 57 — The Ninefold Divisions of Bharata: Mountains, Rivers, and Peoples
पुष्पो गिरिर्दुर्जयन्तो रैवतोऽर्बुद एव च ।
ऋष्यमूकः सगोमन्तः कूटशैलः कृतस्मरः ॥
puṣpo girir durjayanto raivato 'rbuda eva ca | ṛṣyamūkaḥ sagomantaḥ kūṭaśailaḥ kṛtasmaraḥ ||
ปุษปคิริ ทุรชัยยันตะ ไรวตะ และอรพุทะ; ฤษยมูกะ โคมันตะ กูฏไศละ และกฤตัสมระ—เหล่านี้ก็เป็นภูเขาเช่นกัน
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
By weaving shared place-names across Purāṇa and Itihāsa, tradition creates a continuous sacred memory. Ethical life is supported by remembrance—one lives within a storied world, not an anonymous one.
‘Sthāna’—continued description of terrestrial features.
Mountains linked with epic narratives (e.g., Ṛṣyamūka) can function as ‘mythic coordinates’—inner states or initiatory thresholds encoded as geography.