Shloka 21
Adhyaya 47 — Brahma’s Awakening and the Ninefold Scheme of Creation
अन्तः प्रकाशास्ते सर्वे आवृतास्तु परस्परम् ।
तमप्यसाधकं मत्वा ध्यायतो ’न्यस्ततो ’भवत् ॥
antaḥ prakāśās te sarve āvṛtās tu parasparam /
tam apy asādhakaṃ matvā dhyāyato 'nyas tato 'bhavat ||
สรรพสิ่งเหล่านั้นมีความสว่างภายใน แต่กลับปกปิดกันและกัน ครั้นเห็นแม้การสร้างนั้นก็ไม่บรรลุผล เมื่อเพ่งพิจารณา จึงมีการสร้างอื่นอุบัติขึ้นอีก
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Inner capacity alone is insufficient when obscured by interlocking limitations (mutual veiling). The verse hints that social/psychic entanglement can conceal innate clarity, requiring a different order of being for fuller expression.
Sarga: evaluation of a created order and the impetus for a subsequent emanation.
Mutual veiling suggests that individual lights can be eclipsed by collective patterns (saṃskāras, instincts). It anticipates the need for a ‘higher current’ (ūrdhva-srotas) where transparency predominates.