Shloka 7
Adhyaya 36 — Madalasa’s Final Counsel and the Renunciation of King Ritadhvaja
भवेतत्कुर्वतो राज्यं गृहधर्मावलम्बिनः ।
दुःखायतनभूतो हि ममत्वालम्बनो गृही ॥
bhavettat kurvato rājyaṃ gṛhadharmāvalambinaḥ | duḥkhāyatanabhūto hi mamatvālambano gṛhī
ความทุกข์เช่นนี้ย่อมบังเกิดแก่ผู้ปกครองแว่นแคว้นโดยยึดติดในหน้าที่และความผูกพันแห่งคฤหัสถ์; เพราะชีวิตคฤหัสถ์ที่อาศัย ‘มมตวะ’ คือความเป็นของเรา แท้จริงแล้วเป็นที่ตั้งแห่งความโศก
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The warning is not against gṛhastha-dharma itself, but against possessive identification (‘mamatva’) while wielding power; attachment turns both home and kingdom into engines of anxiety.
Vaṃśānucarita with a strong dharma-śikṣā (ethical instruction) layer; it functions as normative guidance within the lineage narrative.
‘Mamatva’ is treated as the subtle knot binding the self to saṃsāra; loosening possessiveness is presented as the inner coronation of wisdom.