Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
मन्त्रपूर्वं पितॄणाञ्च कुर्यादावाहनं बुधः । अपसव्यं तथा चार्घ्यं यवार्थञ्च तथा तिलैः ॥
mantrapūrvaṃ pitṝṇāñ ca kuryād āvāhanaṃ budhaḥ / apasavyaṃ tathā cārghyaṃ yavārthañ ca tathā tilaiḥ
จากนั้นผู้รู้พึงอัญเชิญปิตฤด้วยมนตร์ และในแบบอปสัวยะพึงถวายอรฺฆยะพร้อมข้าวบาร์เลย์ (ยวะ) และงา (ติละ) ด้วย.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Ancestral rites combine inner intention (mantra) and tangible tokens (tila, yava). The teaching emphasizes that remembrance and gratitude should be enacted, not merely felt.
Ritual/dharma instruction; not sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita.
Sesame (tila) is traditionally linked with ancestral satisfaction and subtle nourishment; mantra is the ‘address’ that directs offering to its intended subtle recipients.