Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
अन्यायोपार्जितैरर्थैर्यच्छ्राद्धं क्रियते नरैः ।
तृप्यन्ते तेन चाण्डालपुक्कसाद्यासु योनिषु ॥
anyāyopārjitair arthair yac chrāddhaṃ kriyate naraiḥ / tṛpyante tena cāṇḍālapukkasādyāsu yoniṣu
หากมนุษย์ประกอบพิธีศราทธะด้วยทรัพย์ที่ได้มาโดยอธรรมแล้ว ด้วยพิธีนั้น ญาติผู้ไปเกิดเป็นจาณฑาละ ปุกกสะ และจำพวกนั้น ก็ยังได้รับความอิ่มเอิบพอใจ
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Means matter: using unjust wealth for sacred duty alters the ‘destination’ of benefit, implying that impurity of acquisition constrains the fruit and mirrors karmic descent within the lineage.
Dharma/Ācāra; it is a moral-ritual rule rather than sarga/pratisarga/manvantara narrative.
Artha carries saṃskāra; unjust acquisition imprints the offering-substance, so the rite’s subtle ‘frequency’ aligns with lower conditions—an inner logic of resonance between cause (means) and effect (fruit).