Adhyaya 24 — Kuvalayashva’s Refusal of Gifts and the Vision of Madalasa’s Maya
तत् सर्वमिह संप्राप्तं यदङ्घ्रियुगलं तव ।
मच्चूडामणिना स्पृष्टं यच्चाङ्गस्पर्शमाप्तवान् ॥
tat sarvam iha saṃprāptaṃ yad aṅghriyugalaṃ tava |
mac-cūḍāmaṇinā spṛṣṭaṃ yac cāṅga-sparśam āptavān ||
สิ่งทั้งปวงที่ได้มา ณ ที่นี้ ล้วนเกิดเพราะแก้วมณีบนศีรษะของข้าพเจ้าได้สัมผัสพระบาททั้งคู่ของท่าน และเพราะข้าพเจ้าได้บรรลุการสัมผัสพระวรกายของท่าน
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse underscores bhakti-coded etiquette: honoring the worthy (touching feet, humility) is portrayed as spiritually efficacious and ‘complete in itself,’ surpassing material acquisitions.
Devotional/ethical narrative element within an episode; not pañcalakṣaṇa.
Feet-touching signifies surrender of ego (head lowered). ‘Aṅga-sparśa’ symbolizes transmission: proximity to a higher being reorders one’s inner state, making external boons secondary.