Shloka 16
राज्ञ: समीपे पुरुषोत्तमौ तु यमाविमौ विष्णुमहेन्द्र कल्पौ । मनुष्यलोके सकले समो<स्ति ययोर्न रूपे न बले न शीले,महाराज युधिष्ठछिरके समीप बैठे हुए वे इन्द्र और उपेन्द्रके समान दोनों नरश्रेष्ठ माद्रीके जुड़वें पुत्र नकुल-सहदेव हैं। सम्पूर्ण मानव-जगत्में इनके रूप, बल और शीलकी समानता करनेवाला दूसरा कोई नहीं है
rājñaḥ samīpe puruṣottamau tu yamāv imau viṣṇu-mahendra-kalpau | manuṣya-loke sakale samo 'sti yayor na rūpe na bale na śīle ||
อุตตรากล่าวว่า “ใกล้พระราชาประทับอยู่คือบุรุษผู้เลิศสององค์นี้—โอรสฝาแฝด—ประหนึ่งพระวิษณุและมหেন্দร์ (พระอินทร์) ในโลกมนุษย์ทั้งปวง ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนเขาทั้งสอง ไม่ว่าด้วยรูปโฉม กำลัง หรือความประพฤติอันสูงส่ง”
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse upholds a dharmic ideal of human excellence: true nobility is measured not only by appearance (rūpa) and strength (bala) but also by character and conduct (śīla).
Uttara identifies and praises the twin brothers (Nakula and Sahadeva) seated near King Virata, exalting them as unmatched among humans and likening them to Viṣṇu and Indra in excellence.