Shloka 9
त॑ दृष्टवा रोमहर्षो5 भूदूरुकम्पश्न मारिष । स तत्र सिंहसंकाशमनीकं व्यधमच्छरै:,मारिष! उस समय उसे देखकर मेरे तो रोंगटे खड़े हो गये और जाँघें काँपने लगीं; किंतु उस देवपुत्रने अपने बाणोंद्वारा सिंहके समान पराक्रमी दुर्योधन और उसकी सेनाको संतप्त कर दिया
taṁ dṛṣṭvā romaharṣo ’bhūd ūrūkampas tu māriṣa | sa tatra siṁhasaṅkāśam anīkaṁ vyadhamac charaiḥ ||
ครั้นได้เห็นเขา ข้าพเจ้าขนลุกทั่วกายและต้นขาสั่นไหว โอ้ท่านผู้เจริญ แต่ ณ ที่นั้นเอง วีรบุรุษผู้เป็นโอรสแห่งเทพได้ระดมศรเผาผลาญกองทัพดุจสิงห์—ทุรโยธนะและไพร่พลของเขา
उत्तर उवाच
Educational Q&A
Awe and fear can arise naturally when confronting extraordinary power, but dharmic heroism is shown by effective protection and restraint: the truly capable steady the situation through skill and duty, not panic.
Uttara recounts that upon seeing the formidable warrior, he was overwhelmed with fear (horripilation and trembling). Nevertheless, the divine-born hero then struck and harassed the lion-like Kaurava host—Duryodhana and his forces—with a shower of arrows.