Shloka 46
वैशम्पायन उवाच ततः प्रकुपितो राजा तमक्षेणाहनद् भृशम् । मुखे युधिष्ठिरं कोपान्नैवमित्येव भर्त्सयन्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! इतना कहकर कोपमें भरे हुए राजा विराटने वह पासा युधिष्ठिरके मुखपर जोरसे दे मारा तथा रोषपूर्वक डाँटते हुए उनसे कहा--“फिर कभी ऐसी बात न कहना”
vaiśampāyana uvāca | tataḥ prakupito rājā tam akṣeṇāhanad bhṛśam | mukhe yudhiṣṭhiraṃ kopān naivam ity eva bhartsayan |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า ครั้นแล้วพระราชาวิราฏผู้เดือดดาลด้วยโทสะ ก็เอาลูกเต๋าฟาดพระพักตร์ยุธิษฐิระอย่างแรง แล้วดุด่าว่าด้วยความกริ้วว่า “อย่าได้กล่าวเช่นนั้นอีกเป็นอันขาด”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked anger and wounded pride can drive even a king to unjust, impulsive violence; the episode highlights the ethical need for restraint in speech and action, especially by those in power.
In Vaiśampāyana’s narration to Janamejaya, King Virāṭa becomes furious and, using a die as a weapon, strikes Yudhiṣṭhira in the face, then harshly warns him not to speak in that manner again.