Shloka 6
विराटसभायां पाण्डवानां प्रवेशः — Arjuna’s Encomium of Yudhiṣṭhira in Virāṭa’s Court
ततः प्रभिन्नेन महागजेन महीधराभेन पुनर्विकर्ण: । रथैश्नतुर्भिर्गजपादरक्षै: कुन्तीसुतं जिष्णुमथा भ्यधावत्,उसी समय एक पर्वताकार विशाल गजराजपर, जिसके मस्तकसे मद टपक रहा था, चढ़कर विकर्ण पुनः विजयशाली कुन्तीनन्दन अर्जुनपर चढ़ आया। उसके साथ चार रथारोही योद्धा भी थे, जो हाथीके चारों पैरोंकी रक्षा करते थे
tataḥ prabhinnena mahāgajena mahīdharābhena punar vikarṇaḥ | rathaiś caturbhir gajapāda-rakṣaiḥ kuntīsutaṁ jiṣṇum athābhyadhāvat ||
ในขณะนั้น วิกรรณะขึ้นช้างมหึมาดุจภูผาอีกครั้ง ช้างนั้นมีน้ำมันมัดไหลจากขมับ แล้วพุ่งเข้าหาอรชุน โอรสแห่งกุนตีผู้มีชัย นามว่าชิษณุ พร้อมกันนั้นมีนักรบรถศึกสี่นายมาด้วย ตั้งเป็นกองคุ้มกันรักษาเท้าช้างทั้งสี่
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the organized, duty-bound nature of kṣatriya warfare: even a single charge is supported by coordinated protection (guards for the elephant’s feet). It implicitly contrasts disciplined martial conduct with mere reckless aggression.
Vikarṇa mounts a massive rutting elephant and charges at Arjuna (Jiṣṇu), accompanied by four chariot-warriors assigned to protect the elephant’s legs, indicating a planned assault formation.