Shloka 5
Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
इस प्रकार श्रीमह्या भारत विराटपर्वके अन्तर्गत पाण्डवप्रवेशपर्वमें नगरप्रवेशके लिये अस्त्रस्थापनविषयक पाँचवाँ अध्याय पूरा हुआ
bhārāvataraṇe puṇye ye smaranti sadāśivām | tān vai tārayase pāpāt paṅke gām iva durbalām ||
ดังนี้ ในศรีมหาภารตะ ตอนวิราฏปัรวะ ภาคปาณฑวประเวศปัรวะ บทที่ห้าว่าด้วยการวางอาวุธเพื่อการเข้าสู่นครก็สิ้นสุดลง โอ้เทวีผู้เปี่ยมบุญ ผู้บรรเทาภาระแห่งปฐพี ผู้เป็นศิวะมงคลและเกื้อกูลสรรพชีวิต! ผู้ใดระลึกถึงพระองค์ ย่อมได้รับการช่วยให้พ้นจากบาปและทุกข์อันเกิดจากผลแห่งบาปนั้น—ดุจชายผู้หนึ่งยกโคตัวอ่อนแรงที่ติดหล่มโคลนขึ้นให้พ้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Remembrance of the benevolent Goddess is presented as a saving act: sincere devotion draws divine grace that carries a person across sin and its painful consequences, depicted through the vivid ethical image of rescuing a helpless being from danger.
At the close of the section describing the Pāṇḍavas’ preparations for entering the city (including the placing aside of weapons), the narrator adds a devotional benediction praising the Goddess as the remover of the earth’s burden and as a rescuer of those who remember her.